Անտառից եկած կանաչ եղևնին, Հիշում է կանաչ իր ընկերներին, Արահետներն է հիշում ձյունի տակ, Հիշում է բացատն ու բուքն սպիտակ: Երկինքն է հիշում իր գլխի վերև, Եվ իր մայր անտառն ասեղնատերև, Հովերն է հիշում նա գարնանային, Որ իրեն այնպես օրորում էին:
Վաղորդյան ցողի գոհարն է հիշում, Եվ մայրամուտի թևերն աբրեշում, Հիշում է սոսափն ամեն մի ծառի, Խարույկն է հիշում անտառապահի:
1. Սեդան, Արամը և Մարին միասին ունեն 800 դրամ, Որքա՞ն դրամ ունի Սեդան, եթե Արամն ու Մարին միասին ունեն 540 դրամ;
•Լուծում •800-540=260 •
Պատ.` Սեդան ունի 260 դրամ
2. Լիլիան, Գարիկը և Դավիթը միասին ունեն 950 դրամ; Որքան դրամ ունի Լիլիան, եթե Գարիկն ու Դավիթը միասին ունեն 450 դրամ;
Լուծում
950-450=400
Պատ.`Լիլիան ունի 400 դրամ
3. Լիլիան, Վիկտորիան և Հայկը միասին ունեն 1000 դրամ; Որքան դրամ ունի Վիկտորիան, եթե Լիլիան ու Հայկը միասին ունեն 270 դրամ;
Լուծում
1000-270=730
Պատ.` Վիկտորիան ունի 730 դրամ
4. Արթուրը, Նարեն և Արսենը միասին ունեն 720 դրամ; Որքան դրամ ունի Արսենը, եթե Արթուրն ու Նարեն միասին ունեն 350 դրամ;
Լուծում
720-350=370
Պատ.` Արսենը ունի 370 դրամ
5. Նոյի մոտ կար 1000 դրամ; Նա գնեց 3 հաց և 1 տուփ կարագ; 1 հացն արժե 100 դրամ, իսկ 1 տուփ կարագը՝250 դրամ;որքան դրամ պետք է վճարի Նոյը այ աս ամենը գնելու համար: 3×100+250=550
Անտառի մի խորհդավոր բացատում ապրում էր մի փշատերև ծառ: Անտառի ծառերից ոչ մեկը նրա հետ ընկերություն չէին անում: Գարնանը բոլոր ծառերը բողբոջում էին, տերևակալում, զարդարվում ծաղկաթերթերով, մեկը մյուսին զարմացնում իրենց ծաղիկների բուրմունքով, իսկ փոքրիկ փշատերևը զարմացած նայում էր, թե ինչպես էին բոլոր ծառերը պես-պես զգեստներ հագնում, սոսափում ու պարծենում իրենց գեղեցկությամբ…
Բայց երբ եկավ աշունը, նրանց տերևները թափվեցին, իսկ առաջին ձյան հետ նրանք մերկացան ու տխուր լռեցին: Միայն փոքրիկ փշատերևն էր, որ կանաչ ու դալար կանգնած էր մնացել…
Շուտով Նոր տարի էր… Անտառի բնակիչները պատրաստվում էին Նոր տարվան…Նրանք ուզում էին շատ գեղեցիկ դիմավորել Ձմեռ Պապիկին և որոշում են զարդարել փշատերևին։ Ամեն մեկը տարբեր բաներ է բերում. սկյուռիկը բերում է ընկույզ և կաղին, ոզնին՝ չորացրած սնկեր, իսկ նապաստակը իր մայրիկից խնդրում է փոքրիկ գազարներ։
Շատ շուտով տոնածառը շքեղ տեսք է ստանում, գազանիկներն ուրախանում են, իսկ փշատերևը հուզված նայում է շուրջը։ Նա երջանիկ էր, սակայն զգում էր, որ բոլոր ծառերը տխուր են։
Գիշերը, երբ բոլոր գազանիկները պառկում են քնելու, նա բվին խնդրում է, որ իր խաղալիքների կեսը տանի և կախի մյուս ծառերի ճյուղերից։ Հաջորդ օրը երբ, Ձմեռ Պապը գալիս է անտառ, տեսնում է, որ բոլոր ծառերը գեղեցիկ զարդարված են։ Նա զարմացած հարցնում է. «Իսկ ո՞վ է զարդարել անտառի մյուս ծառերը»: Փշատերևը համեստորեն լռում էր: Այդ ժամանակ բուն որոշեց ամեն ինչ պատմել Ձմեռ պապիկին: Ձմեռ պապը շոյեց փշատերևի դալար փշիկները և ուրախացած բացականչեց. «Այսօրվանից քեզ կկոչենք տոնածառ: Դու բոլորին տոն ես պարգևել: Դու աշխարհի ամենաբարի ծառն ես»:
Հնչեցին Նոր տարվա զանգերը, երկնքում վառվեցին ամանորյա աստղիկները, փաթիլ-փաթիլ ձյուն եկավ, և անտառի բոլոր բնակինչներն ու ծառերը Ձմեռ պապի հետ դիմավորեցին Նոր տարին: Նրանք հասկացան, որ անտառում բոլորն էլ կարևոր են, որ պետք է սիրով ապրեն անտառում, որ ոչ մեկն անտառում չպետք է «քիթը վեր ցցի»…
«Տառերի աշխարհում մի «Է» էր ապրում, նա «Ի»-ի եւ «Ր»-ի ընկեր էր, բայց չէր սիրում «Մ»-ին և «Ն»-ին: Նրանք էլ իրենց
հերթին ընկերություն էին անում «Ե»-ի հետ
:
Այբուբենից դուրս եկավ է-ն և ր-ն, նրանք ըներներ էին:Մի անգամ այբուբենից դուրս եկան ե-ն և ն-ն: ի-ն և ր-ն չէին ուզում ե-ի և ն-ի հետ ընկերանալ,
բայց Ամանորին ն-ն և ե-ն հրավիրեցին
նրանց տուն Ամանոր նշելու և դրանից հետո է-ն,
ի-ն և ր-ն ընկերացան : ե-ի և ն-ի հետ նրանք խառնվեցին և որոշեցին մարդկանց օգուտ տան; Իրար խառնվեցին և ստացան բառեր` օրինակ էին, են,էր, եմ, և այդպես
շարունակ: